Overeenkomst voor bepaalde tijd

Kenmerkend voor een overeenkomst voor bepaalde tijd is dat partijen al van te voren af hebben gesproken wanneer de overeenkomst eindigt. Indien de arbeidsovereenkomst na het verstrijken van de tijd door beide partijen zonder tegenspraak wordt voortgezet, wordt zij geacht voor dezelfde tijd, doch telkens ten hoogste voor een jaar, op de vroegere voorwaarden wederom te zijn aangegaan. Van essentieel belang is dus dat dit einde objectief bepaalbaar moet zijn, dat wil zeggen dat het moment waarop de overeenkomst eindigt niet meer door partijen beïnvloed kan worden. Een voorbeeld hiervan is beëindiging tegen een bepaalde kalenderdatum of na het afronden van een project.

Opzegging van een overeenkomst voor bepaalde tijd is niet nodig behalve wanneer dit:

• schriftelijk overeen is gekomen
• voorgeschreven wordt door wet of gebruik
• gaat om een tussentijdse opzegging, in welk geval deze mogelijkheid van te voren schriftelijk door beide partijen overeengekomen moet zijn

Bij een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd spelen bepaalde beperkingen een rol. Zo kan bijvoorbeeld niet steeds opnieuw een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd worden aangegaan. Ook kunnen arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd niet zeer lang duren. Een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd die langer dan drie jaar duurt is bijvoorbeeld onmogelijk. Dit wordt automatisch een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.